कोमट लिंबूपाणी, पुण्याची थंडगार धुक्याची सकाळ आणि मनात आलेला एक साधा विचार…
तुमच्याही घरात असा एखादा खास कोपरा आहे का, जिथे बसल्यावर संपूर्ण जगापेक्षा
असा एखादा कोपरा,
जिथे बसल्यावर
जिथे बसल्यावर
विसर पडतो जगाचा सारा?
सगळेच इतके नशीबवान नसतात,आयुष्य निघून जातेएक घर बनवण्यात…
घर तर बनतं,
पण मनासारखा
कोपरा मिळत नाही.
कोपरा मिळाला,तर निवांत बसायलावेळ मिळत नाही.
वेळ मिळाला,
तर मनाला
शांतता मिळत नाही…
आणि म्हणूनच—
घर असणं हे भाग्य,
घरात आपला कोपरा असणं हे सौख्य,
आणि त्या कोपऱ्यात निवांत बसून
स्वतःशीच दोन शब्द बोलायला वेळ मिळणं…
हेच कदाचित खरं आयुष्य! 😊
— संजीव

No comments:
Post a Comment