Recently, I created a fun reel using AI, featuring my AI avatar along with my Gen-Z students, based on the latest popular trend in India—“Teri Galiyon Mein Mohabbat Hogi.”
Creating this reel with AI was an enjoyable experience. But today, I decided to bring the same reel from AI life to real life. This time, I made it with my real family members—my son and daughter-in-law. 😊
The AI reel showed the power of technology and imagination. The real-life reel gave us something even more valuable: laughter, togetherness, and a happy family memory.
Through my MuktAI venture, I want to promote not only AI learning but also the idea of nation-building through happy family-building. A happy nation is ultimately built by happy individuals and strong, connected families.
Today, we spend a large part of our day on computers, mobile phones, office work, and social media. Technology is useful, and social media can be entertaining—but we should not allow the virtual world to take us away from the people sitting beside us.
My simple message is:
Learn technology, follow the trends, and enjoy social media—but also take out some time to enjoy with your family and loved ones. That is how we can live life to the fullest.
This is also one of the important thoughts behind MuktAI. I want to teach practical AI skills that can help people complete their daily work more efficiently and save valuable time.
But saving time is not the final goal. The real question is: How wisely do we use the time that AI saves for us?
Use some of it to learn something new, follow your passion, help others, or simply sit, laugh, sing, and create beautiful memories with your family.
AI should not take us away from real life. It should help us create more space for real life.
That is my MuktAI philosophy:
Use Artificial Intelligence with Awareness Intelligence—to work smarter, save time, strengthen relationships, and enjoy life to the fullest.
From an AI reel to a real family reel, this small experiment became a beautiful reminder for me: technology may create the trend, but family creates the real happiness. 😊
Connect with MuktAI—Learn AI, save time, and make more time for life.
अलीकडेच मी भारतात सध्या लोकप्रिय असलेल्या “तेरी गलियों में मोहब्बत होगी” या ट्रेंडवर AI चा वापर करून एक मजेशीर Reel तयार केली. त्यामध्ये माझा AI Avatar आणि माझे Gen-Z विद्यार्थी सहभागी झाले होते.
AI च्या मदतीने ही Reel तयार करण्याचा अनुभव खूपच मजेशीर होता. पण आज मी हीच Reel AI Life मधून Real Life मध्ये आणायचे ठरवले. यावेळी माझ्यासोबत AI Avatar किंवा Gen-Z विद्यार्थी नव्हते, तर माझ्या खऱ्या कुटुंबातील सदस्य—माझा मुलगा आणि सून—होते. 😊
AI Reel मधून तंत्रज्ञानाची आणि कल्पनाशक्तीची ताकद दिसली; तर Real-Life Reel ने आम्हाला त्याहूनही मौल्यवान गोष्ट दिली—हसणे, एकत्र आनंद घेणे आणि कुटुंबासोबतची एक सुंदर आठवण!
माझ्या MuktAI उपक्रमातून मला केवळ AI चे शिक्षण द्यायचे नाही, तर आनंदी कुटुंबाच्या उभारणीतून राष्ट्र उभारणी हा विचारही पुढे न्यायचा आहे. कारण आनंदी व्यक्ती आणि प्रेमाने जोडलेली कुटुंबे यांच्या माध्यमातूनच आनंदी राष्ट्र घडते.
आज आपण संगणक, मोबाईल, ऑफिसचे काम आणि सोशल मीडिया यामध्ये दिवसातील बराच वेळ घालवतो. तंत्रज्ञान उपयुक्त आहे आणि सोशल मीडिया मनोरंजकही आहे; पण या आभासी जगामुळे आपल्या जवळ बसलेल्या माणसांपासून आपण दूर जाऊ नये.
माझा साधा संदेश आहे:
तंत्रज्ञान शिका, नवीन ट्रेंडचा आनंद घ्या आणि सोशल मीडियाचा वापर करा; पण आपल्या कुटुंबासोबत आणि प्रियजनांसोबत आनंदाने वेळ घालवण्यासाठीही थोडा वेळ नक्की काढा. यातच जीवन भरभरून जगण्याचा खरा आनंद आहे.
हा MuktAI सुरू करण्यामागील एक महत्त्वाचा विचार आहे. लोकांना त्यांच्या रोजच्या कामात AI चा व्यावहारिक उपयोग करता यावा, काम अधिक कार्यक्षमतेने पूर्ण करता यावे आणि त्यांचा मौल्यवान वेळ वाचावा, यासाठी मला AI Skills शिकवायची आहेत.
पण फक्त वेळ वाचवणे हे अंतिम उद्दिष्ट नाही. खरा प्रश्न असा आहे: AI मुळे वाचलेला वेळ आपण किती जागरूकतेने आणि योग्य प्रकारे वापरतो?
या वेळेचा काही भाग नवीन गोष्ट शिकण्यासाठी, आपली आवड जोपासण्यासाठी, इतरांना मदत करण्यासाठी किंवा आपल्या कुटुंबासोबत निवांत बसून हसण्यासाठी, गाण्यासाठी आणि सुंदर आठवणी निर्माण करण्यासाठी वापरा.
AI ने आपल्याला खऱ्या जीवनापासून दूर नेऊ नये; उलट खरे जीवन अधिक आनंदाने जगण्यासाठी आवश्यक वेळ आणि मोकळीक निर्माण करून द्यावी.
हेच माझे MuktAI तत्त्वज्ञान आहे:
Artificial Intelligence चा वापर Awareness Intelligence सोबत करा—अधिक हुशारीने काम करा, वेळ वाचवा, नाती अधिक घट्ट करा आणि जीवन भरभरून जगा.
AI Reel ते Real Family Reel हा छोटासा प्रयोग मला एक सुंदर आठवण देऊन गेला—ट्रेंड तंत्रज्ञानामुळे तयार होतो; पण खरा आनंद कुटुंबामुळे मिळतो. 😊
MuktAI सोबत जोडा—AI शिका, वेळ वाचवा आणि जीवनासाठी अधिक वेळ निर्माण करा.
Finally, Monday afternoon, 3rd August, is the time to say goodbye to the USA and return to India.
Jet Lag? Sorry... it got confused by my Puneri afternoon nap!
तब्बल 3 महिन्यांच्या USA ट्रिपनंतर भारतात परत आलो... पण ना तिकडे Jet Lag झाला, ना इकडे!
दुपारची डुलकी – The Original Puneri Time Zone Manager!
12th May 2026 - San Francisco Airport
It has been an amazing journey of almost three months.
I always love to look back, connect past events with the present, and see my life as a beautiful story—written by time and directed by God. 😊
Interestingly, 3rd August 2022 was the day Abhishek started his journey from Mumbai to the USA to pursue his MS in MIS at SUNY Buffalo. And today, exactly four years later, on 3rd August, I am leaving the USA and returning to India.
It feels like the completion of one circle—or perhaps the end of one beautiful scene in the story of life.
Abhishek managed my entire USA stay very well. He is especially good at using credit-card points and finding the best deals while booking air tickets. I think the new generation—Gen Z and millennials—is very smart in managing such things. 😊
During these three months, he planned my trips to California, Dallas, Raleigh, Washington DC, Richmond, and Seattle. Because of him, I got an opportunity to experience both the natural beauty and the modern development of America.
But one personal experience touched my heart deeply.
One day, Abhishek was talking on the phone with his friend Sonakshi, who lives in Boston. She was with her husband and parents. During their conversation, Abhishek introduced me to them. After exchanging “Hi” and “Namaste,” Sonakshi’s father immediately said:
“आपका बेटा अभिषेक बहुत अच्छे संस्कारों वाला है। “
That one sentence, coming straight from his heart, touched the deepest corner of my heart.
The way Abhishek planned his journey and worked hard from 2021 onwards to turn his dream into reality is truly commendable. As a father, it was a very proud moment for me.
My “Me Time” in Dallas
I thoroughly enjoyed staying at Abhishek’s apartment in Dallas. It gave me plenty of peaceful “me time,” and I tried to utilise it creatively.
I also found three highly intelligent friends with whom I could chat, discuss ideas, and brainstorm almost every day—ChatGPT, Gemini, and Claude. 😊
They helped me develop the roadmap and strategic plan for my new venture,www.MuktAI.in.
Gemini also introduced me to two amazing characters—Advik and Diva. I liked them so much that I have now made them the brand ambassadors of my MuktAI venture!
Another thing I really appreciated in Abhishek’s apartment was the availability of a handheld bidet sprayer—which is not commonly available in the USA. For an Indian, that is surely an important comfort! 😊
Some Good Things I Observed
The systems and processes in this country are very well-defined, and people generally follow them with discipline.
I noticed that many Americans wake up early, go to bed early, and finish their evening meal before 7 p.m. Many young Indians living here are also following a healthy diet and regular workout routine. I am happy to see this positive change among Indian youth.
Abhishek also exercises regularly and follows a healthy, protein-rich lunch and dinner routine. During my stay, I tried to follow the same routine too. 😊
His apartment community has a very good gym. On my very first day, while returning from the gym, I used a different lift and lost my way. Seeing me confused and searching for the apartment, an American service staff member personally walked with me and showed me the correct way.
It was a small gesture, but such small experiences leave a lasting impression. 😊
One more thing I noticed during my stays in California, Dallas, Raleigh, and Seattle—both in residential apartments and at Marriott hotels—was the simplicity of the bathroom fittings. The bathtub and shower controls were easy to understand and had almost the same basic functionality everywhere.
In India, however, some vendors have made these fittings so fancy and complicated that a new user may get confused about how to operate them. 😊
This is another useful lesson we can learn from America: Good design does not always need to be fancy—keep it simple, practical, and easy to use.
Connections from Back Home
During my final week, we also met Aditya, the son of my school batchmate R. R. Chaudhari. The journey of their family is also very inspiring.
And just one day before leaving for India, we met Pawan from Muktainagar,He is the son of Mr. V. R. Patil, the former principal of our institute’s Smt. G. G. Khadse College.
It is always a special feeling to meet people connected to your school, hometown, and old memories—thousands of kilometres away from home.
These three months gave me beautiful travel experiences, peaceful time for learning, new ideas for MuktAI, and many memorable meetings. Most importantly, they gave me precious time with Abhishek and my other family members—Snigdha, Amar, Sagar, and Vishal—and an opportunity to experience the lives they have built here through their hard work.
San Ramon
Dublin
Raleigh
Raleigh
Seattle
Another lasting memory is from my US visa interview in 2024.
After looking at my travel history, the American interviewer said, “I see that you have visited the USA five times, but you have never stayed for more than two months.”
I smiled and replied, “Yes, because after two months, I start getting bored in the USA.” 😊
Now, after completing my sixth visit, my feelings are still almost the same. The USA is a beautiful country—wonderful to explore and experience for two or three months.
But after that, my heart naturally starts calling me back home.
I enjoyed America, but I love my India. ❤️
So once again—Bye Bye USA… Phir Milenge! 😊
So, it is now time to say:
Bye Bye USA—Phir Milenge! 🇺🇸✈️🇮🇳
Every journey ends, but its memories continue travelling with us. 😊
बाय बाय USA — फिर मिलेंगे!
अखेर सोमवार, ३ ऑगस्टच्या दुपारी अमेरिकेला निरोप देऊन भारतात परतण्याची वेळ आली आहे.
जवळपास तीन महिन्यांचा हा प्रवास खरोखरच अप्रतिम होता.
मला नेहमीच मागे वळून पाहायला, भूतकाळातील घटनांचा वर्तमानाशी संबंध जोडायला आणि स्वतःच्या आयुष्याकडे एका सुंदर कथेसारखे पाहायला आवडते—काळाने लिहिलेली आणि परमेश्वराने दिग्दर्शित केलेली कथा! 😊
योगायोगाची गोष्ट म्हणजे, ३ ऑगस्ट २०२२ रोजी अभिषेकने SUNY Buffalo येथे MIS मध्ये MS करण्यासाठी मुंबईहून अमेरिकेचा प्रवास सुरू केला होता. आणि आज, बरोबर चार वर्षांनी, ३ ऑगस्ट रोजी मी अमेरिकेतून भारतात परतत आहे.
जणू आयुष्यातील एक वर्तुळ पूर्ण झाले आहे—किंवा जीवनकथेतील एका सुंदर प्रसंगाचा समारोप झाला आहे.
अभिषेकने माझ्या संपूर्ण अमेरिका वास्तव्यातील सर्व नियोजन अतिशय उत्तम प्रकारे केले. क्रेडिट कार्डचे पॉइंट्स योग्य प्रकारे वापरून विमानाची तिकिटे कमीत कमी किमतीत बुक करण्यात तो विशेष हुशार आहे. मला वाटते, आजची नवी पिढी—Gen Z आणि Millennials—या गोष्टी हाताळण्यात खरोखरच स्मार्ट आहे. 😊
या तीन महिन्यांत त्याने माझ्या कॅलिफोर्निया, डॅलस, रॅले, वॉशिंग्टन डी.सी., रिचमंड आणि सिएटल प्रवासांचे अतिशय चांगले नियोजन केले. त्यामुळे मला अमेरिकेचे निसर्गसौंदर्य आणि आधुनिक विकास—दोन्ही जवळून अनुभवण्याची संधी मिळाली.
पण या प्रवासातील एका वैयक्तिक अनुभवाने माझ्या मनाला खूप खोलवर स्पर्श केला.
एके दिवशी अभिषेक बोस्टनमध्ये राहणाऱ्या त्याची मैत्रीण सोनाक्षीशी फोनवर बोलत होता. त्या वेळी सोनाक्षी तिचे पती आणि आई-वडिलांसोबत होती. बोलताना अभिषेकने माझी त्यांच्याशी ओळख करून दिली. “हाय” आणि “नमस्ते” झाल्यानंतर सोनाक्षीच्या वडिलांनी लगेच म्हटले:
“आपका बेटा अभिषेक बहुत अच्छे संस्कारों वाला है।”
त्यांच्या मनातून आलेल्या त्या एका वाक्याने माझ्या हृदयाच्या अगदी खोल कप्प्याला स्पर्श केला.
२०२१ पासून अभिषेकने आपल्या ध्येयाचे योग्य नियोजन करून, कठोर परिश्रमाने स्वतःचे स्वप्न प्रत्यक्षात आणले, हे खरोखरच कौतुकास्पद आहे. एक वडील म्हणून तो माझ्यासाठी अत्यंत अभिमानाचा क्षण होता.
डॅलसमधील माझा “Me Time”
डॅलसमध्ये अभिषेकच्या अपार्टमेंटमधील वास्तव्याचा मी मनापासून आनंद घेतला. तिथे मला भरपूर शांत आणि निवांत “Me Time” मिळाला. तो वेळ मी शक्य तितका सर्जनशीलतेने वापरण्याचा प्रयत्न केला.
मला जवळजवळ दररोज गप्पा मारण्यासाठी, वेगवेगळ्या विषयांवर चर्चा करण्यासाठी आणि नवीन कल्पनांवर विचारमंथन करण्यासाठी तीन अत्यंत बुद्धिमान मित्रही मिळाले—ChatGPT, Gemini आणि Claude! 😊
माझ्या नवीनwww.MuktAI.in या उपक्रमाचा रोडमॅप आणि धोरणात्मक योजना तयार करण्यासाठी त्यांनी मला खूप मदत केली.
Gemini ने माझी ओळख आणखी दोन सुंदर पात्रांशी करून दिली—अद्विक आणि दिया . ही दोन्ही पात्रे मला इतकी आवडली की आता मी त्यांना माझ्या MuktAI उपक्रमाचे ब्रँड ॲम्बेसेडर बनवले आहे!
अभिषेकच्या अपार्टमेंटमध्ये मला आवडलेली आणखी एक महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे टॉयलेटमध्ये उपलब्ध असलेला हँडहेल्ड बिडेट स्प्रे. अमेरिकेत ही सुविधा सहजपणे उपलब्ध नसते. भारतीय माणसासाठी हा नक्कीच एक महत्त्वाचा आराम आहे! 😊
मला जाणवलेल्या काही चांगल्या गोष्टी
या देशातील व्यवस्था आणि प्रक्रिया अतिशय चांगल्या प्रकारे निश्चित केलेल्या आहेत. येथील लोकही सामान्यतः त्यांचे शिस्तीने पालन करतात.
अनेक अमेरिकन लोक सकाळी लवकर उठतात, रात्री लवकर झोपतात आणि संध्याकाळचे जेवण सात वाजण्यापूर्वी पूर्ण करतात, असे मला जाणवले. येथे राहणारे अनेक भारतीय तरुणही सकस आहार आणि नियमित व्यायामाची सवय अंगीकारत आहेत. भारतीय तरुणांमधील हा सकारात्मक बदल पाहून खूप छान वाटते .
अभिषेकही नियमित व्यायाम करतो आणि दुपारच्या व रात्रीच्या जेवणात आरोग्यदायी, प्रथिनयुक्त आहार घेतो. माझ्या वास्तव्यात मीसुद्धा त्याची ही दिनचर्या शक्य तितकी पाळण्याचा प्रयत्न केला. 😊
त्याच्या अपार्टमेंट कम्युनिटीमध्ये अतिशय चांगली जिम आहे. पहिल्याच दिवशी जिममधून परतताना मी वेगळी लिफ्ट वापरली आणि अपार्टमेंटचा रस्ता चुकलो. मला गोंधळलेल्या अवस्थेत अपार्टमेंट शोधताना पाहून तेथील एका अमेरिकन सेवा कर्मचाऱ्याने स्वतः माझ्यासोबत येऊन मला योग्य रस्ता दाखवला.
तो एक छोटासा प्रसंग होता; पण असे छोटे अनुभवही मनावर कायमची छाप सोडून जातात. 😊
माझ्या अमेरिका वास्तव्यात मला आणखी एक गोष्ट विशेषतः जाणवली. कॅलिफोर्निया, डॅलस, रॅले आणि सिएटल येथील निवासी अपार्टमेंट्समध्ये तसेच मॅरियट हॉटेल्समध्येही बाथरूममधील फिटिंग्ज अत्यंत साधी आणि वापरण्यास सोपी होती. बाथटब आणि शॉवरची नियंत्रणे जवळजवळ सर्व ठिकाणी एकसारखी आणि सहज समजणारी होती.
मात्र भारतात काही विक्रेत्यांनी या फिटिंग्ज इतक्या फॅन्सी आणि गुंतागुंतीच्या बनवल्या आहेत की नवीन व्यक्तीला ती कशी वापरायची, याबद्दल गोंधळ निर्माण होतो. 😊
अमेरिकेकडून शिकण्यासारखा हा आणखी एक उपयुक्त धडा आहे—चांगले डिझाइन नेहमीच फॅन्सी असण्याची गरज नाही; ते साधे, व्यावहारिक आणि वापरण्यास सोपे असावे.
आपल्या मातीशी जोडणाऱ्या भेटी
अमेरिकेतील माझ्या शेवटच्या आठवड्यात आम्ही माझा शाळेतील वर्गमित्र आर. आर. चौधरी यांचा मुलगा आदित्य याला भेटलो. त्यांच्या कुटुंबाचा प्रवासही अतिशय प्रेरणादायी आहे.
आणि भारतात परतण्याच्या फक्त एक दिवस आधी आम्ही मुक्ताईनगर येथील पवनला भेटलो. तो आमच्या संस्थेचे श्रीमती जी. जी. खडसे महाविद्यालय याचे माजी प्रिन्सिपल श्री व्ही आर पाटील सरांचा मुलगा आहे.माजी मुख्याध्यापक व्ही. एस. पाटील सरांचा मुलगा आहे.
आपल्या शाळेशी, गावाशी आणि जुन्या आठवणींशी जोडलेली माणसे घरापासून हजारो किलोमीटर दूर भेटतात, तेव्हा ती भावना नेहमीच खूप खास असते.
या तीन महिन्यांनी मला सुंदर प्रवासाचे अनुभव, शिकण्यासाठी निवांत वेळ, MuktAI साठी नवीन कल्पना आणि अनेक संस्मरणीय भेटी दिल्या. सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे, या प्रवासात मला अभिषेक तसेच माझ्या कुटुंबातील स्निग्धा, अमर, सागर आणि विशाल यांच्यासोबत मौल्यवान वेळ घालवता आला. आपल्या कष्टाने त्यांनी येथे उभे केलेले आयुष्य जवळून अनुभवण्याची संधीही मला मिळाली.
माझ्या मनावर कायमची छाप सोडणारी आणखी एक आठवण २०२४ मधील माझ्या अमेरिकन व्हिसाच्या मुलाखतीची आहे.
माझा अमेरिकेतील प्रवासाचा इतिहास पाहून अमेरिकन मुलाखतकार म्हणाला,
“तुम्ही अमेरिकेला पाच वेळा भेट दिली आहे; पण कधीही दोन महिन्यांपेक्षा जास्त काळ राहिलेले नाहीत, असे मला दिसते.”
मी हसून उत्तर दिले,
“हो, कारण दोन महिन्यांनंतर मला अमेरिकेत कंटाळा येऊ लागतो.” 😊
आता अमेरिकेची सहावी भेट पूर्ण केल्यानंतरही माझे मत जवळजवळ तेच आहे. अमेरिका हा अतिशय सुंदर देश आहे—दोन-तीन महिने फिरण्यासाठी, पाहण्यासाठी आणि अनुभवण्यासाठी खरोखरच अप्रतिम!
पण त्यानंतर माझे मन आपोआपच मला मायदेशी परत बोलावू लागते.
मी अमेरिकेचा आनंद घेतला; पण माझे माझ्या भारतावर प्रेम आहे! ❤️
प्रत्येक प्रवास कधीतरी संपतो; पण त्या प्रवासातील आठवणी मात्र आपल्यासोबत पुढे प्रवास करत राहतात. 😊
सन १९८३. मी GIT, बेळगाव येथे अभियांत्रिकीच्या तिसऱ्या वर्षात होतो. वार्षिक स्नेहसंमेलनासाठी मी एक लघुनाट्य लिहिले होते – "न्यू इलेक्ट्रो अवतार". New Electro Avataarत्या काळात संगणक, इलेक्ट्रॉनिक्स आणि भविष्यातील तंत्रज्ञान याबद्दल प्रचंड आकर्षण होते. त्या पार्श्वभूमीवर कल्पना केली होती की भगवान विष्णू कलियुगात नवीन अवतार घेण्याचा विचार करत आहेत.
त्या नाटकातील एक प्रसंग आजही तितकाच समर्पक वाटतो.
देवलोकात भगवान विष्णू, लक्ष्मी आणि संचारमंत्री नारदमुनी यांच्यात संवाद सुरू असतो. नारदमुनी पृथ्वीवरील परिस्थितीचा आढावा घेऊन परतलेले असतात.
भगवान विष्णू सांगतात की ते नवीन अवतार घेण्याच्या तयारीत आहेत. लक्ष्मीदेवीही सोबत येण्याची तयारी दर्शवतात. पण विष्णू म्हणतात:
"या वेळी तुझी भूमिका अजून ठरवलेली नाही."
लक्ष्मी आश्चर्याने विचारतात:
"प्रत्येक अवतारात मी असते, मग आता का नाही?"
तेव्हा भगवान विष्णू उत्तर देतात:
"प्रत्येक अवतारात नात्यांमुळे काही ना काही गोंधळ झाला आहे. त्यामुळे या वेळी कोणत्याही नात्याने अवतार घेणार नाही. या वेळी माझे एकच नाते असेल – मित्र. हा माझा मैत्रेय अवतार असेल."
यानंतर नारदमुनी विचारतात:
"भगवन्, हा मैत्रेय अवतार म्हणजे नेमका काय?"
भगवान विष्णूंचे उत्तर आजच्या काळासाठी खूप अर्थपूर्ण आहे:
"कलियुगात प्रत्येक नात्याने आपला आत्मा हरवला आहे. पती-पत्नी, आई-मुलगी, बाप-मुलगा, गुरु-शिष्य अशा प्रत्येक नात्यात मैत्रीचा आत्मा मरण पावत चालला आहे. नाती उरली आहेत, पण त्यातील मित्र हरवला आहे."
१९८३ मध्ये अभियांत्रिकीच्या दिवसांत लिहिलेला हा संवाद २०१४ मध्ये रोटरीच्या "पुष" मासिकासाठी पुन्हा नव्याने साकारला. त्या वेळी फेसबुकच्या वाढत्या प्रभावाची पार्श्वभूमी लक्षात घेऊन संवादात सोशल मीडियाचा संदर्भ जोडला. विशेष म्हणजे, तीन दशकांनंतरही मैत्री आणि नात्यांमधील माणुसकीचा संदेश मात्र तसाच कायम राहिला.
नाटकाच्या शेवटी नारदमुनी भगवान विष्णू आणि लक्ष्मीदेवी यांना पृथ्वीवर फेसबुकचे मायाजाल पसरल्याचे सांगतात आणि लक्ष्मीदेवी भगवान विष्णू यांना फ्रेंड रिक्वेस्ट पाठवायला निघतात. तेव्हा नारदांचे नेहमीचे उद्गार येतात:
"नारायण! नारायण!!"
४३ वर्षांनंतर...
आज २०२६ मध्ये उभा राहून त्या संवादाकडे पाहतो तेव्हा तो अधिकच अर्थपूर्ण वाटतो.
आपण हजारो लोकांशी सोशल मीडियावर जोडलेले असतो. शेकडो कॉन्टॅक्ट्स, डझनभर ग्रुप्स, असंख्य मेसेजेस... पण खऱ्या अर्थाने मन मोकळे करता येईल असे किती मित्र असतात?
खरी मैत्री म्हणजे केवळ एक नाते नाही. ती प्रत्येक नात्याचा आत्मा आहे.
पती-पत्नी मित्र असतील तर संसार फुलतो.
पालक आणि मुले मित्र असतील तर संवाद जिवंत राहतो.
गुरु आणि शिष्य मित्र असतील तर शिक्षण आनंददायी होते.
सहकारी मित्र असतील तर कामाचे ओझे वाटत नाही.
म्हणूनच कदाचित त्या तरुण वयात लिहिलेल्या नाटकातील "मैत्रेय अवतार" ही कल्पना आजही मनाला स्पर्श करते.
भगवान विष्णूंचा अवतार प्रत्यक्ष घ्यायची गरज नाही. आपण प्रत्येकाने आपल्या नात्यांमध्ये मैत्रीचा आत्मा पुन्हा जागवला, तर प्रत्येक घर, प्रत्येक समाज आणि प्रत्येक नाते "मैत्रेय" होईल.
Best Friend Day निमित्त माझ्या सर्व मित्रांना आणि माझ्या आयुष्यातील प्रत्येक नात्यातील मित्राला मनःपूर्वक शुभेच्छा!
कारण शेवटी...
नाते कोणतेही असो, त्यात मैत्री असेल तरच ते खऱ्या अर्थाने जिवंत राहते.
