Marriage… A Journey of Friendship
10 March – My Marriage Anniversary
Today is 10th March, the day of my marriage anniversary.
Meena and I got married on 10th March 1988.
It was an arranged marriage, very similar to countless Indian marriages.
Today Meena is not physically with me.
I lost her loving company on 15th October 2021.
But memories…
Memories never leave us.
Our married life was not very different from what most Indian couples experience.
We went through many ups and downs, challenges, responsibilities, and beautiful moments — the same roller coaster journey that almost every Indian family goes through.
Over time I have seen many social changes.
Today many Gen-Z youngsters hesitate to marry, and the divorce rate is increasing day by day.
So today, on my anniversary, I felt like writing something for those young minds who are standing at the crossroads asking themselves:
“Should I marry… or should I not marry?”
Whether you are thinking about a love marriage, arranged marriage, or any modern version of relationships, before making a decision just pause for a moment.
Take two or three deep breaths.
And then tell your mind one simple thing:
“I am going to marry not just for a relationship… but to begin a beautiful journey of friendship.”
Because in my experience, the best marriages are actually deep friendships.
Our Story
As I mentioned, ours was an arranged marriage.
We met for the first time on 21st February 1988,
and within just 20 days, on 10th March, we got married.
Imagine…
two strangers becoming life partners in just twenty days.
After marriage we went through all the roller coaster phases of life that every Indian couple experiences —
career struggles, family responsibilities, financial planning, raising children, and managing extended family relations.
Very early in our married life I realized something important.
Meena had a much better understanding of “Duniyadaari” (practical life wisdom) than me.
So we naturally developed a simple partnership rule:
Meena would handle the practical world of relationships and family management,
and I would focus on building my skills and earning for the family.
This silent understanding made life much smoother.
When Our Family Became Four
After some years, our small world expanded.
Our two sons were born, and our family became four members.
From that point onward, Meena became the strong pillar of our family.
She managed everything with great care —
family relations, children’s upbringing, and the emotional balance of the house.
She handled it all quietly, firmly, and lovingly.
Looking back today, I realize that the stability of our family was largely because of her strength and maturity.
The Secret of Our Marriage
One thing we always tried to maintain was conversation.
Meena and I used to discuss almost every issue openly.
Not as husband and wife arguing with each other…
but as friends trying to solve problems together.
That made a big difference.
Because when friendship exists in marriage,
ego slowly disappears.
My Message to the Younger Generation
Marriage is not a perfect fairy tale.
It is a journey.
Sometimes smooth…
sometimes challenging.
But when two people walk together with friendship, trust, and patience, the journey becomes meaningful.
Marriage is not about winning arguments.
Marriage is about growing together.
Even today, on this anniversary day, I feel gratitude.
Gratitude for the 33 beautiful years of companionship Meena and I shared.
Life moves forward…
but memories remain a guiding light.
And if I have to summarize my experience in one simple sentence, it would be this:
Marriage works best when two people decide to remain lifelong friends.
If you are standing at the crossroads of life wondering
“Should I marry or not?”
Just remember one thought:
Don’t marry to change someone’s life.
Marry to walk together in the journey of life.
“Marriage is not about two perfect people living together…
it is about two imperfect friends deciding to walk through life together.”
विवाह… एक मैत्रीचा प्रवास
10 मार्च – आमचा लग्नाचा वाढदिवस
आज 10 मार्च.
माझ्या लग्नाचा वाढदिवस.
मी आणि मीनाचा विवाह 10 मार्च 1988 रोजी झाला.
तो एक ठरवून केलेला (arranged) विवाह होता — जसा भारतात अनेक कुटुंबांमध्ये होत असतो.
आज मीना माझ्यासोबत नाही.
15 ऑक्टोबर 2021 रोजी तिची साथ मला सोडून गेली.
पण आठवणी…
आठवणी कधीच सोडून जात नाहीत.
आमचे वैवाहिक जीवनही इतर अनेक भारतीय कुटुंबांसारखेच होते.
आनंदाचे क्षण, संघर्ष, जबाबदाऱ्या, चढ-उतार — जीवनातील सर्व टप्पे आम्ही अनुभवले.
आजकाल समाजात एक वेगळी गोष्ट दिसते.
विशेषतः Gen-Z पिढीमध्ये लग्नाबद्दल संकोच दिसतो.
लग्न टाळण्याची प्रवृत्ती वाढते आहे आणि घटस्फोटाचे प्रमाणही वाढत आहे.
म्हणून आज माझ्या लग्नाच्या वाढदिवशी मला वाटले की
ज्या तरुणांच्या मनात हा प्रश्न आहे त्यांच्यासाठी काही लिहावे.
“लग्न करावे की करू नये?”
तुम्ही प्रेमविवाह, ठरवून केलेला विवाह, किंवा कोणत्याही आधुनिक प्रकारच्या नात्याचा विचार करत असाल —
निर्णय घेण्यापूर्वी एक क्षण थांबा.
दोन-तीन खोल श्वास घ्या.
आणि स्वतःच्या मनाला एक साधी गोष्ट सांगा —
“मी लग्न करत आहे ते फक्त नात्यासाठी नाही,
तर एका सुंदर मैत्रीच्या प्रवासासाठी.”
कारण माझ्या अनुभवातून मला एक गोष्ट समजली —
सर्वात यशस्वी विवाह म्हणजे खोल मैत्री.
आमची सुरुवात
आमचा विवाह ठरवून केलेला होता.
आमची पहिली भेट झाली 21 फेब्रुवारी 1988 रोजी
आणि फक्त 20 दिवसांत, म्हणजे 10 मार्चला, आमचा विवाह झाला.
विचार करा —
दोन अनोळखी व्यक्ती फक्त वीस दिवसांत आयुष्याचे साथीदार बनले.
विवाहानंतर आम्हीही आयुष्यातील तेच roller coaster अनुभवले जे प्रत्येक भारतीय दाम्पत्य अनुभवते.
नोकरी, जबाबदाऱ्या, कुटुंब, आर्थिक नियोजन, मुलांचे संगोपन, नातेवाईकांचे संबंध —
सगळे टप्पे आम्ही पार केले.
लवकरच मला एक गोष्ट लक्षात आली.
मीना माझ्यापेक्षा दुनियादारी अधिक चांगल्या प्रकारे समजत होती.
म्हणून आमच्यात एक साधा समन्वय झाला —
मीना घर आणि नातेसंबंध सांभाळेल
आणि मी कुटुंबासाठी कमाई आणि कौशल्यांवर लक्ष देईन.
ही साधी समज आमच्या आयुष्याला खूप आधार देणारी ठरली.
आमचे कुटुंब चार जणांचे झाले
काही वर्षांनी आमच्या आयुष्यात आणखी आनंद आला.
आमच्या दोन मुलांचा जन्म झाला
आणि आमचे कुटुंब चार जणांचे झाले.
त्या नंतर मीना आमच्या कुटुंबाची खरी आधारस्तंभ बनली.
घरातील नाती, मुलांचे संगोपन, घरातील भावनिक संतुलन —
हे सगळे तिने अत्यंत शांतपणे आणि ठामपणे सांभाळले.
आज मागे वळून पाहताना मला स्पष्ट जाणवते की
आमच्या कुटुंबाच्या स्थैर्यामागे तिची ताकद आणि समजूतदारपणा होता.
आमच्या विवाहाचे गुपित
आमच्या नात्यातील एक मोठी गोष्ट म्हणजे संवाद.
मीना आणि मी जवळजवळ प्रत्येक विषयावर मोकळेपणाने चर्चा करायचो.
पती-पत्नी म्हणून वाद घालण्यापेक्षा
मित्रांसारखे समस्या सोडवण्याचा प्रयत्न करायचो.
आणि जेव्हा विवाहात मैत्री असते
तेव्हा अहंकार हळूहळू विरघळतो.
आजच्या तरुणांसाठी एक विचार
विवाह म्हणजे एखादी परिपूर्ण परीकथा नाही.
तो एक प्रवास आहे.
कधी आनंदाचा
कधी आव्हानांचा.
पण दोन माणसे जर विश्वास, संयम आणि मैत्रीने एकत्र चालत राहिली
तर तो प्रवास सुंदर बनतो.
विवाह म्हणजे वाद जिंकण्याची स्पर्धा नाही.
विवाह म्हणजे एकत्र वाढण्याची प्रक्रिया आहे.
आज या वाढदिवशी माझ्या मनात एकच भावना आहे —
कृतज्ञता.
मीना आणि मी एकत्र घालवलेले 33 वर्षांचे सुंदर सहजीवन.
जीवन पुढे चालत राहते…
पण आठवणी कायम सोबत राहतात.
आणि माझ्या अनुभवाचा सार एक वाक्यात सांगायचा झाला तर —
विवाह सर्वात सुंदर तेव्हाच होतो
जेव्हा दोन माणसे आयुष्यभर मित्र राहण्याचा निर्णय घेतात.
जर तुमच्या मनात अजूनही प्रश्न असेल —
“लग्न करावे की करू नये?”
तर एकच विचार लक्षात ठेवा —
एखाद्याचे आयुष्य बदलण्यासाठी लग्न करू नका.
एकत्र आयुष्याचा प्रवास करण्यासाठी लग्न करा.
“लग्न म्हणजे
दोन परिपूर्ण माणसं एकत्र राहणं नाही…
तर दोन अपूर्ण मित्रांनी
आयुष्यभर एकत्र चालण्याचा घेतलेला निर्णय.”
3 comments:
👌🏼👌🏼
Thank you🙏
Very nicely penned down
Post a Comment